Stories Of Ramayana

  

Stories of Ramayana: An Adventure of Heroes and Monsters!

 

Bed Time Stories, By Grand Father To Sahasra!

 Adventures Of The King Vikramarka😃

(Grandfather Telling Bedtime Stories To His Lovely, Cute Grand Daughter!)

That night, as usual, Sahasra came onto my bed and asked, "Grandpa, tell me a story." I asked her which story she wanted to hear.

She said, "Tell me the story of Harry Potter."

Laughing at her words, I thought to myself that there are many more great stories in our literature than the Harry Potter story. For example, there are many stories in Ramayana, Bharata, Bhagavata, and Ashtadasa Puranas. Apart from that, many stories that provide knowledge and wisdom to children, and increase their intelligence are falling into oblivion without reaching the present generations. There are Pedaraasi Peddamma Stories, Jataka Stories, Kashi Majili Stories, Kambhoja Raju Stories, Bhatti, Vikramarka Stories, Panchatantra Stories, Haluni Gathasaptasati, Funniest Maryadaramanna, Tenali Ramakrishna, Paramanandayya Shishyas Stories, Sahasra Shirachcheda Apoorva Chintamani, Bala Nagamma, and many more countless stories in our literature.

I came into this world with the words of my granddaughter, who was shaking me for a story from her grandfather. So, to satisfy her, I said, "Okay, then I will tell you the very exciting stories of Bhatti and Vikramarka."

If someone tells something to Sahasra, they should have the patience to answer her questions. "Who are these Bhatti and Vikramarkas? Who wrote this story? Who told you this?" she asked immediately without waiting even for a minute.

I told her, "I read this story in my school library books in my childhood." And then I started telling the story of Bhatti and Vikramarka.

"There was a poet named Bilhana in the kingdom of Kashmira. He loved Yamini Poorna Tilaka, the daughter of Madanabhirama, the king of that country. But the king did not like this and put him in prison. Bilhana wrote poetry in jail in the name of 'Chaurapanchashikha.' The jailer informed the king that this prisoner had written poetry, and the king read it. After reading the poetry, the king said to the jailer, 'Release Bilhana and let him go; such a great man should not be kept in prison like this.' Later, Bilhana left the kingdom of Kashmira in shame. He traveled around many countries for many days and finally joined the Chalukya king Vikramaditya. The king came to know about Bilhana's erudition and made him the head of a university. It was at that time he wrote the History of Vikramarkadeva in Sanskrit language, which was later translated into many languages. Jakkana Mahakavi translated it into Telugu and wrote it as Vikramarka Charitramu in poems."

Sahasra intervened and said, "Grandpa, what are you telling? I am not understanding."

I wondered how this little child would understand all this. So I said, "Okay" to her with a laugh, and started telling her the exciting, strange stories of Bhatti and Vikramarka.

      (King Bhoja's Royal Court)

There was a king whose kingdom was Malava. The capital city was Dhara. The king's name was Bhoja. He was a great and good person who loved people very much and provided them with the best facilities. There was no crime in that kingdom, and everyone was happy with dairy and crops. However, there was a lot of forest back in those days, which meant Naturally, there were more animals in the forest. Sometimes, the animal population increased and they invaded the nearby villages, destroying crops, killing and eating cattle and people. Once, the wild animals attacked the villages, and unable to bear any more trouble caused by them, the people of the villages near the forest shouted to the king to save them from the danger of these animals.

The king had a responsibility to hunt and kill wild animals to protect the people. Later, Bhoja Raja, accompanied by his retinue, ministers and some army, went hunting and killed tigers, lions, and other wild animals for a few days. After the hunting was completed, he encouraged and motivated the people living near the forest and returned to his capital.

However, the hunt took longer than expected, and the food that was taken ran out. Bhojaraja's entourage was looking forward to seeing if someone would give them food on the way. There was still more than a day's journey, and everyone was hungry.

      (Rama Sarma In his field)

On the way, they saw a sorghum crop growing. The seeds were very full and swaying along with the air flow. The owner, Rama Sharma, was sitting on a grass bed made to the height of a man to watch the entire farm in the middle of the field.

      (The King Bhoja on expedition of Hunting)

From his bed, he saw the crowd walking around the farm, and he thought, "Alas, everyone is so hungry, they are struggling even to walk." Then he said to the royal entourage, "Aww, you all look so hungry. Satisfy your hunger with this crop of mine." So, all those who went hunting happily cut the sorghum and roasted it in a hot fire and separated the tender sorghum from them and ate it comfortably. Before this, Rama Sharma got down from the bed and came near them, saying that he would provide water for them to drink.

When he came near them, he grabbed what they were eating with extreme anger and said, "You people destroyed the fields just by the side of the road. How could the Maharaja allow you all to commit such a mistake when he was near?" All astonished by that, the army started leaving the crop as per Bhojaraja's order.

Surprised by the farmer's behavior, Rama Sharma got on the bed again. When Rama Sharma got on the bed, he saw the royal entourage leaving the sorghum crop. Then he said to them loudly, "Aye, why are you going hungry without eating anything? Eat comfortably without hesitation." He said, "I will give you good water," and got down on the bed again.

As soon as he got down, he started shouting again, saying, "Why are you ruining my farm like this?" Seeing this, the king and his men were amazed and thought he had gone mad. "It is better for us to leave before our time is up," they thought, and they started coming out of the farm.

Thinking that they were going away, Rama Sharma got back on the bed and said, "Hey all, how will you go hungry without eating and blame me? Eat comfortably and rest for a while," he said again. Bhoja Raja got extremely angry and said, "Are you playing? Arrest him and put him in jail."

Rama Sharma, afraid of the king's orders, said from the bed, "It is my duty to feed you, Maharaja." He started crying and asked, "How will you punish me when I am doing righteous deeds?"

Then Varahamihira, the guru who was following King Bhoja, said, "This does not seem to be his fault. He's being kind when he's in bed and selfish when He's off. There seems to be something miraculous on that bed or in the ground beneath it. To know what that strange thing is, we have to take possession of this land and check why this is happening."

Bhojaraja was also surprised. Wanting to see what the strange thing was, the king called Rama Sharma and told him that they wanted that land, determined a good price, gave the money accordingly, and took possession of the crop land.

Then the bed was examined, but it did not make any difference. The bed was removed and put into the soil.

They decided to see if there was anything beneath the land. The king ordered the place to be dug.

Before this, some people prepared food with sorghum. After taking all the food, they started digging under the bed.

      (The Throne of Salabhanjikas)

In the evening, a blinding light came from the earth that was dug under the bed. Everyone removed the mud and with great difficulty brought up the strange object.

It was a golden throne with thirty-two steps. There was a golden statue on each step called salabhanjika. On the first step, there was a statue on the right-hand side, and on the second step, there was another statue on the left-hand side. So, there were sixteen salabhanjikas on the right and sixteen on the left.

Maharaja was puzzled. The throne was carefully brought to the city of Dhara.

Bhojaraja tried hard to find out what it was and who owned the throne but failed. The king found that after it came, some miraculous incidents happened without any effort. Bhojaraja felt very calm. The enemy kings themselves sent messages of peace. The whole kingdom was full of joy.

The king observed these changes and thought that all of this was the glory of that throne. Thinking that it would be even better to sit on it and rule the kingdom, the king ordered to change the throne he used to sit on every day and installed this golden throne in its place. Puja was done to the throne and the salabhanjikas on it, and it was beautifully decorated.

At the pre-determined moment, while the Brahmins were reciting Veda mantras and the beautiful young girls were scattering flowers, Bhojaraja went to the throne and placed his right foot on the first step with the sounds of the auspicious instruments. No, no, he thought, that he had kept his right foot.

Then something strange happened. The throne seemed to have fallen back, but it had not moved. It was still in the same place. The king tried again, and it happened again. Along with that, the thirty-two Salabhanjikas on the steps of the throne suddenly started laughing.

"How strange," they said. "The king is trying to own this throne." They started laughing again. The entire Maharaja Sabha echoed with laughter, and all the people in the assembly remained stunned. Bhojaraja and the ministers were also stupefied.

There is more to the story, and it will be continued next week.

Curtesy: Moukthika & Kousthubh (Corrected the language & presentation)

మనవరాలు సహస్రకు తాత చెప్పిన కథలు!

 విక్రమార్కుని సాహసాలు 😃

(సహస్రకు కథలు చెపుతున్న తాత)

ఆ రాత్రి ఎప్పటిలానే సహస్ర 'తాతా కథ చెప్పవూ' అంటూ పక్కలో దూరింది. 

ఏ కథ చెప్పనూ అని అడిగాను. 

హ్యారీ పోటర్ స్టోరీ చెప్పు అంది. 

దాని మాటలకు నవ్వుతూ హ్యారీ పోటర్ స్టోరీ ఏంటి దానికన్నా గొప్ప గొప్ప  కథలు ఎన్నో ఉన్నాయి మన వాఙ్మయంలో అనుకున్నాను. 

రామాయణ, భారత, భాగవతాలు, అష్టాదశ పురాణాలలో ఎన్నో కథలు. అవే కాకుండా పిల్లలకు జ్ఞానాన్ని, విజ్ఞానాన్ని అందించి తెలివితేటలు పెంచే ఎన్నో కథలు ఇప్పటి తరాలకు అందకుండా మరుగున పడిపోతున్నాయి కదా అనుకున్నా. 

పేదరాశి పెద్దమ్మ కథలు,  జాతక కథలు, కాశీ మజిలీ కథలు, కాంభోజ రాజు కథలు, భట్టి, విక్రమార్క కథలు, పంచతంత్ర కథలు, హాలుని గాథాసప్తశతి, హాస్యంగా ఉండే మర్యాదరామన్న, తెనాలి రామకృష్ణ, పరమానందయ్య శిష్యుల కథలు,  సహస్ర శిరచ్చేద  అపూర్వ చింతామణి, బాల నాగమ్మ ఇలా ఎన్ని, ఎన్నెన్ని లెక్కలేనంత సాహిత్యం. 

తాతా కథ అంటూ నన్ను కుదుపుతున్న నా మనవరాలు మాటలతో ఈ లోకంలోకి వచ్చా. 

సరే మరి నేను నీకు చాలా ఎక్సైటింగ్ గాఉండే భట్టి, విక్రమార్క కథలు చెప్తాను, ఓకె నా అన్నా. 

సహస్రకు ఏదైనా చెపితే దాని ప్రశ్నలకు జవాబులు చెప్పే ఓపిక ఉండాలి. అసలు ఈ భట్టి, విక్రమార్కులు ఎవరు. ఈ స్టోరీ ఎవరు రాశారు. నీకు ఎవరు చెప్పారు. అని అడిగింది. 

దానికి నేను ఈ స్టోరీని నా చిన్నప్పుడు మా స్కూల్ లైబ్రరీలో ఉన్న పుస్తకాల్లో చదివాను. 

కాశ్మీర రాజ్యంలో బిల్హణుడు అనే కవి ఉండేవాడు. అతను ఆ దేశపు రాజైన మదనాభిరాముడి కూతురు యామిని పూర్ణ తిలక ను ప్రేమిస్తాడు. అయితే రాజుకు ఇది ఇష్టం లేక అతన్ని జైలులో పెడతాడు. అతను జైలు లోనే 'చౌరపంచశిఖ' అనే కావ్యం రాశాడు. రాజు దాన్ని చదివి ఇంత గొప్పవాణ్ణి ఇలా జైలు లో ఉంచకూడదు అని అతన్ని విడిచి పెడతాడు. తర్వాత బిల్హణుడు అవమానంతో కాశ్మీర రాజ్యం వదిలిపెట్టి వెళ్ళిపోయాడు.  దేశ దేశాలు తిరుగుతూ చాళుక్య రాజైన విక్రమాదిత్యుని వద్దకు చేరాడు. ఆయన బిల్హణుడి పాండిత్యానికి మెచ్చి ఒక విద్యాలయానికి అధిపతిని చేశాడు. ఆ సమయంలోనే ఆయన సంస్కృత భాషలో  విక్రమార్కదేవ చరిత్రను రాశాడు. దాన్ని జక్కన మహాకవి తెలుగులోకి మార్చి రాశాడు.

అబ్బా స్టోరీ చెప్పమంటే ఏదో అర్థం కాకుండా చెప్తున్నావు అంది సహస్ర. 

అది నిజమేగా ఇవన్నీ ఈ చిన్న పిల్లకి ఎలా అర్థం అవుతాయి అనుకుంటూ

సరే స్టోరీ చెప్తా అంటూ విక్రమార్క కథలు చెప్పటం మొదలెట్టా. 

అనగనగా ఒక రాజు

ఆయనది మాళవ రాజ్యం. రాజధాని ధారా నగరం. రాజు పేరు భోజుడు. ఆయన చాలా గొప్పవాడు, మంచివాడు. ఆయన ప్రజలను చాలా ప్రేమగా చూసేవాడు. ప్రజలందరికీ మంచి సౌకర్యాలను కల్పించాడు. ఆ రాజ్యంలో నేరాలు ఉండేవి కావు. అందరూ పాడి పంటలతో, సుఖ సంతోషాలతో ఉండేవారు. 

అప్పట్లో అడవి ఎక్కువగా ఉండేది కదా. దాంతో సహజంగా జంతువులు కూడా ఎక్కువగా ఉండేవి. కొన్ని సార్లు వాటి జనాభా పెరిగి పోయి, దగ్గరలో ఉన్న గ్రామాల మీద పడి పంటలు పాడు చేయడం, పశువులను, మనుషులను చంపి తినటం చేసేవి. ఒకసారి అడవి జంతువులు గ్రామాల మీద దాడి చేశాయి.

వాటి వల్ల ఇబ్బందులు పడలేక అడవి దగ్గరలోని గ్రామాల జనం రాజు గారితో మమ్మల్ని ఈ జంతువుల బారి నుండి కాపాడండి అని మొర పెట్టుకున్నారు.

రాజుకు ప్రజలను కాపాడటానికి, అడవి జంతువులను వేటాడి చంపటం ఓ బాధ్యత. 

తర్వాత భోజరాజు తన పరివారం, మంత్రులతో పాటు కొంత సైన్యాన్ని వెంటపెట్టుకొని వేటకు వెళ్ళి కొన్ని రోజులపాటు పులులు, సింహాలు మొదలైన క్రూరమృగాలను చంపి అడవి దగ్గరలో ఉండే ప్రజలకు ధైర్యం చెప్పి తిరిగి రాజధానికి బయలుదేరాడు. 

వేటకు అనుకున్న దానికన్నా ఎక్కువ రోజులు పట్టింది. తీసుకెళ్లిన ఆహారం అయిపోయింది. 

భోజరాజు పరివారం అంతా దారిలో ఎవరైనా భోజనం పెడతారేమో అని ఆశగా చూస్తూ వెళ్తున్నారు. ఇంక ఒకరోజు పైగా ప్రయాణం ఉంది. అందరికీ ఆకలిగా ఉంది. 

అలా వెళ్తున్న దారిలో ఏపుగా పెరిగిన ఒక జొన్నచేను కనిపించింది. బాగా పాలు పోసుకుని గాలికి ఊగుతున్న కంకులతో చాలా నిండుగా ఉంది. 

                               (భోజరాజ పరివారం)

                         (రాజసైన్యాన్ని చూస్తున్న రైతు)

ఆ పొలం మధ్యలో ఒక మంచె మీద దాని యజమాని కూర్చుని ఉన్నాడు. అతని పేరు రామశర్మ. 

ఆయన మంచె మీదనుంచి పొలంపక్కగా నీరసంగా వెళ్తున్న ఈ జనాన్ని చూశాడు. అయ్యో అందరూ ఎంత ఆకలిగా ఉన్నారో, నడవడానికి కూడా కష్టపడుతున్నారు అనుకుంటూ అతను

 రాజ పరివారంతో ఇలా అన్నాడు.

అయ్యా మీరంతా ఎంతో ఆకలిగా ఉన్నట్టుగా ఉన్నారు. నా ఈ పంటతో మీ ఆకలి తీర్చుకోండి. అని అన్నాడు. 

దాంతో వేటకు వెళ్లిన వాళ్ళంతా సంతోషంతో జొన్నకంకులను కోసి వేడిగా మంటలో కాల్చి వాటి నుండి లేత జొన్నలను వేరు చేసి హాయిగా తింటున్నారు. ఈ లోపు బ్రాహ్మణుడు మీకు తాగటానికి నీళ్ళు ఇస్తాను అని మంచె మీదనుంచి కిందికి దిగి వీళ్ళ దగ్గరికి వచ్చాడు. 

వాళ్ళ దగ్గరికి వస్తూనే విపరీతమైన కోపంతో వాళ్ళు తింటున్న వాటిని లాక్కుని, దారి పక్కన ఉన్నంత మాత్రాన ఇలా పొలాలను నాశనం చేస్తారా. మహారాజు దగ్గర ఉండి ఇలా  తప్పు ఎలా చేయిస్తారు అని శోకాలు పెట్టాడు. 

అది చూసి ఆశ్చర్యపోయిన సైన్యం, భోజరాజు ఆజ్ఞ మేరకు ఆ పంట చేను వదిలి వెళ్ళడం మొదలెట్టారు. 

ఆ రైతు హమ్మయ్య అని అనుకుంటూ మళ్ళీ మంచె ఎక్కాడు. 

ఆ రామశర్మ మంచె ఎక్కాక దాని మీదనుంచి చేను వదిలి వెళ్తున్న రాజ పరివారాన్ని చూశాడు. 

అప్పుడు వాళ్లతో ఇలా అన్నాడు. అయ్యా

అదేమిటి తినకుండా ఆకలితో వెళ్తున్నారు. మీరు మొహమాట పడకుండా కడుపునిండా తిని వెళ్ళండి. నేను మీకు మంచి నీళ్లు అందిస్తాను అంటూ మళ్ళి మంచె దిగాడు. 

దిగాగానే మళ్లీ ఇందాకటిలానే నా పొలం పాడు చేస్తున్నారంటూ గోల చేయటం మొదలెట్టాడు. 

ఇది చూసిన ఆ రాజు, ఆయన మనుషులు ఆశ్చర్యపోయి వీడొక పిచ్చివాడు. మనకెందుకులే సమయం మించకుండా వెళ్లిపోవడం మంచిది. అని చేలో నుంచి బయటకు వస్తున్నారు. 

వీళ్ళు వెళ్లిపోతున్నారు అనుకొని మళ్ళీ మంచె ఎక్కిన రామశర్మ, అయ్యలారా అలా తినకుండా ఆకలితో వెళ్లి నాకు పాపం అంటిస్తారా? హాయిగా తిని కాసేపు విశ్రాంతి తీసుకుని వెళ్ళండి అన్నాడు మళ్ళీ.  

దాంతో భోజరాజుకి విపరీతమైన కోపం వచ్చింది. ఏమిటి ఆటలాడుతున్నావు. వీణ్ణి బంధించి కారాగారం లో వేయండి అన్నాడు. దానికి ఆ రామశర్మ మంచె పై నుండి మాట్లాడుతూ మహారాజా మీకు ఆహారం అందించటం నా ధర్మం. ధర్మ కార్యం చేస్తుంటే నాకు శిక్ష వేస్తారా అని ఏడుపు మొదలు పెట్టాడు. 

అప్పుడు భోజుని వెంటవున్న వరాహమిహిరుడు అనే గురువు రాజుతో మహారాజా 'ఇది అతని తప్పు అనిపించటం లేదు. అతను మంచె మీద ఉన్నప్పుడు ఆదరంగా, దిగినప్పుడు స్వార్థంగా ప్రవర్తిస్తున్నాడు. ఆ మంచె మీదకానీ, దానికింద ఉన్న భూమిలో కానీ ఏదో అద్భుతం ఉందనిపిస్తోంది. ఆ విచిత్రం ఏమిటో తెలియాలంటే ఈ భూమిని మనం స్వాధీనం చేసుకోవాలి' అన్నాడు.

భోజరాజుకు కూడ ఆశ్చర్యంగా ఉంది. ఆ వింత ఏమిటో చూడాలని అనుకుని, రైతు రామశర్మను పిలిచి   మంచి ధరను నిర్ణయించి దాని ప్రకారం ధనాన్ని ఇచ్చి ఆ పంట భూమిని స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. 

తర్వాత మంచెను పరిశీలించారు. దానిలో ఏ తేడా కనపడలేదు. ఇక మంచె తొలిగించి కింద మట్టి లో

ఏమయినా ఉందేమో చూద్దామని నిర్ణయానికి వచ్చారు. 

ఈ లోపు కొంతమంది జొన్నచేను లో ఆహారం ఏర్పాటు చేశారు. అంతా ఆహారం తీసుకున్న తర్వాత మంచె కింద తవ్వడం మొదలెట్టారు.

పొద్దుకుంకే సమయానికి మంచె కింద తవ్వే భూమిలోంచి కళ్ళు మిరిమిట్లు గొలిపే విపరీతమయిన కాంతి వచ్చింది. అందరూ మట్టిని తొలిగించి విచిత్రానికి కారణమైన వస్తువుని అతి కష్టంతో పైకి తెచ్చారు. 

                  (బంగారు సింహాసనం, సాలభంజికలు)

అది ఒక బంగారు సింహాసనం. దానికి పదహారు మెట్లు ఉన్నాయి. ప్రతీ మెట్టు మీదా బంగారు బొమ్మలు రెండు ఉన్నాయి. దాన్ని సాలభంజిక అంటారు. అలా పదహారు మెట్లపైనా ముప్పయి రెండు సాలభంజికలు ఉన్నాయి.  మొదటి మెట్టుపై కుడిచేతి పక్కన ఒక బొమ్మ ఉంటే, ఎడమ చేతి పక్కన ఇంకో బొమ్మ ఉంది. అలా పదహారు సాల భంజికలు కుడివైపు ఇంకో పదహారు ఎడమవైపు ఉన్నాయి.

మహారాజు అబ్బుర పడ్డాడు. ఆ సింహాసనాన్ని జాగ్రత్తగా ధారా నగరానికి చేర్చారు. 

భోజరాజు అది ఎవరిదో తెలుసుకుందామని ఎంతో ప్రయత్నించాడు. కానీ ఎవరూ చెప్పలేక పోయారు. కానీ ఆది వచ్చిన తరువాత భోజరాజుకి ఎంతో ప్రశాంతంగా ఉన్నట్టుగా అనిపించింది. శతృరాజులు వాళ్ళంతట వాళ్ళే శాంతి సందేశాలు పంపారు. 

రాజ్యం అంతా ఉల్లాసంగా ఉన్నది. 

ఈ మార్పులు గమనించిన రాజు ఇదంతా ఆ సింహాసనం మహిమ. దాని మీద కూర్చుని రాజ్య పాలన చేస్తే ఇంకా బాగుంటుందని తాను రోజూ కూర్చునే సింహాసనాన్ని మార్చి దాని స్థలంలో ఈ బంగారు సింహాసనాన్ని వేయించాడు. దానికి, దానిపైనున్న సాలభంజికలకు పూజలు చేశారు. బ్రహ్మాండంగా అలంకరించారు. 

ముందుగా నిర్ణయించిన ముహూర్తానికి బ్రాహ్మణులు వేదమంత్రాలు చదువుతుండగా, కన్నెపిల్లలు పూలు చల్లుతుండగా, మంగళ వాయిద్యాల ఘోషలో భోజరాజు సింహాసనం వద్దకు వెళ్ళి మొదటి మెట్టు మీద కుడికాలు పెట్టాడు. 

కాదు కాదు కాలు పెట్టాను అనుకున్నాడు. 

అప్పుడు ఒక విచిత్రం జరిగింది. సింహాసనం వెనక్కి జరిగినట్లు అనిపించింది. కానీ ఆది అక్కడే ఉంది. రాజు మళ్లీ ప్రయత్నించాడు. మళ్లీ అలాగే జరిగింది. దానితో పాటుగా ఆ సింహాసనం మెట్ల పైన ఉన్న ముప్పైరెండు సాలభంజికలు ఒక్కసారిగా గొల్లున నవ్వటం మొదలెట్టాయి. 

(సాలభంజికలు) 

చూశారటే ఎంత విచిత్రం రాజు ఎవరో ఈ సింహాసనాన్ని అధిష్టించటానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు చూడండి. అంటూ మళ్లీ నవ్వడం మొదలెట్టాయి. మహారాజ సభ అంతా నవ్వులతో ప్రతిధ్వనిస్తోంది. సభలో జనమంతా ఆశ్చర్యంతో కదలకుండా ఉండిపోయారు. భోజరాజు, మంత్రులతో సహా నిశ్చేష్టులయ్యారు.

ఇంకావుంది 

మిగతా వచ్చేవారం...

P2kUP2ku's Mission

 

Children! 

Gather 'round and get ready for some jaw-dropping bedtime adventures with the P2KU gang - Super Kids!

Guess what? Saharsh's (that's P2KU!) Maternal Grandfather has the coolest idea ever. He's an excellent storyteller and writer, and he will  take us into the world of Indian heritage, traditions and culture. Last week, we enjoyed the amazing tale of Ramayana, and this week, hold on tight because we're about to meet the P2KU gang - The Super Kids!

Picture this: P2KU and his super sibling Chituku team up with not one, not two, but twelve incredible super kids! Each of these super kids are having their own unique powers, if they are together, they will be an unstoppable force.

In this magical world, they're not just playing around. Oh no! They're taking on the scariest monsters, wicked evils, creepy demons, and even the dark and negative forces that threaten nature itself. You won't believe the action-packed adventures that await us!

As we travel with P2KU and the gang, we'll explore new worlds, face ferocious challenges, and learn important lessons about bravery, friendship, and the power of goodness.

So, are you ready to jump into the exciting world of P2KU's Mythical World? Get your imagination fired up and join us as we embark on thrilling quests and make unforgettable memories with the Super Kids!

Stay tuned, and let the fun begin! Woohoo! 🌟🚀🌈🎉

How the P2KU P2KU began!?

 

"P2KU is a blog that informs you about Indian heritage, epics, and incredibly famous bedtime stories." 😁✨🚀                                                                                     

It all began in, 2010 when the legendary CEO, Mr. Kousthubh Panduranga, had a stroke of brilliance while eavesdropping on his father and Pedha naanna discussing about their .com companies. He couldn't help but blurt out the hilarious words, "p2kup2ku.com!" Little did he know that these playful words would set the foundation for something extraordinary.

The mischievous bug didn't stop there! Kousthubh's delightful Peddhanaanna, inspired by the sheer joy of those words, took it upon himself to start the blog, p2kup2ku.blogspot.com. And guess what? He crowned the young Kousthubh as the CEO of this whimsical wonderland - talk about a dream come true!

Fast forward to today, and P2KU P2KU has grown into a magical universe of laughter and fun, captivating the hearts of kids (and kids at heart) for over a decade!

But, you know what they say, time flies when you're having fun! Our beloved Kousthubh, now a cool teenager, has decided to pass on the baton of laughter and mischief. But fret not! The spirit of P2KU P2KU lives on as we welcome our brand-new CEO, the one and only Saharsh!

With Saharsh at the helm, brace yourselves for even more outrageous escapades, thrilling adventures, and belly-aching laughter! 😂🚀

P2KU P2KU isn't just a blog; it's a portal to a world where imagination knows no bounds, where every day is a carnival of surprises, and where we believe that laughter is the best kind of magic.

So, gather 'round, bring your biggest smiles, and let's embark on this hilarious journey together! From funny stories and goofy games to playful pranks and everything in between, P2KU P2KU is where the magic happens! 🌈✨

Thank you, Kousthubh, for the incredible memories, and welcome, Saharsh, to the p2ku p2ku family! Let's continue spreading joy, one playful adventure at a time! 🎈😁

The Gang of P2ku - English - 2023

The Gang of P2KU - 2023 (English)

Once upon a time, in the mystical world of P2ku P2ku, a strange and scorching day arrived. It was December, and the sun was shining fiercely at 60 degrees. Everyone was puzzled because it was supposed to be winter, but the heat was unbearable. Cattle and birds were suffering, and even water seemed to disappear, leaving hundreds of them dead.

The government warned everyone to stay indoors and seek shelter from the blazing sun. The poor and homeless were worst affected, turning into lifeless bodies by the roadside.

In the midst of this heatwave, an eighty-year-old wise soul named Ramacharya worked in the Krishna temple. After finishing his duties, he expressed concern for everyone's safety and closed the temple gate, chanting the name of Lord Rama.

Back in the temple premises, Ramacharya's son, Krishnacharya, and his granddaughter listened to his warning. Suddenly, darkness enveloped the afternoon, unlike anything they had ever seen. It wasn't a typical clouded sky; it was eerily dark. The air was burning hot, as if it were next to a raging fire. To their shock, it started raining, but instead of water, it was blood falling from the sky, accompanied by deafening thunder.

Amidst this terrifying chaos, the sound of a flute echoed in the air. Surprisingly, a cool breeze started blowing, calming the world. The darkness vanished, and sunlight returned, stopping the blood rain and cleansing the ground.

This extraordinary turn of events seemed to be a divine intervention. It was revealed that Lord Krishna, the celestial deity, had played his flute to dispel the dark power. 

In the mystical realm of Hindu mythology, when the devathas (celestial beings) witnessed the growing chaos on Earth, they sought the divine intervention of Sri Mahavishnu, the preserver and protector of the universe. Fearing for the safety of nature, women, and good men, they approached Lord Vishnu to save the world from impending doom. 

Upon hearing their plea, Lord Vishnu, known for his boundless compassion, made a solemn promise to the devathas. He vowed to incarnate on Earth in the form of 15 avatars, each aged between 1 to 16 years, who would rise to the occasion whenever evil reared its head. These avatars would become the legendary Pituku's gang, a band of young superheroes, destined to save the universe from darkness and restore balance to the cosmos. 

As Lord Vishnu's divine promise took shape, the 15 avatars of Pituku's gang began to emerge one by one. Each avatar was born with a special purpose and unique powers that would awaken when the time was right. However, in their early years, they were unaware of their destiny and powers, living their lives as ordinary children, each with their own endearing quirks and personalities. 

In the picturesque village of Bhimavaram, nestled amidst lush green forests and rolling hills, the first story of Pituku's gang began with Pituku himself, the eldest of the group. Pituku was a lively and mischievous boy with an infectious laughter that echoed through the village. His sister, Chituku, was his closest companion, sharing his enthusiasm for joy and laughter. 

One sunny morning, as Pituku and Chituku played by the glistening river, they noticed a sinister shadow creeping over the village. The once cheerful villagers were gripped by fear, and the serene nature seemed to tremble. Evil had cast its malevolent presence upon Bheevaaram, and the devathas' plea for help had come to fruition. 

Unbeknownst to the young siblings, they possessed incredible powers that were about to awaken. As the darkness thickened, Pituku's laughter became more powerful, and Chituku's smile began to glow. The villagers, mesmerized by the siblings' joy, found their fears dissolving like mist under the morning sun. 

United by the unwavering bond of their sibling love, Pituku and Chituku unwittingly channeled the divine energy within them. Their laughter and smiles infused the surroundings with an aura of joy and hope, dispelling the evil's grip on the village. The devathas watched from above, marveling at the emergence of the first two members of Pituku's gang, their hearts filled with pride and confidence. 

Oh, when the gods saw how awesome and amazing the siblings' powers were, they couldn't resist showering some divine blessings upon them! So, to the younger brother Harshu, also known as P2KU, they granted the super cool Vishnu Chakra power. It's like having a frisbee of epic awesomeness that can zap any bad guys with its amazing energy!

And for the sister Sahasra, famously known as Chituku, they gifted her the awe-inspiring power of Durga Devi Shulam! It's like wielding a mighty and magical trident of immense strength that can send evil-doers running for their lives! How cool is that, right?

With these fantastic powers, Harshu (P2KU) and Sahasra (Chituku) are ready to take on any villain and defend the universe with their incredible awesomeness! So, watch out, bad guys – the super-powered siblings are coming to save the day, and they're doing it with style!

As the day waned, the darkness retreated, and the villagers rejoiced in the newfound harmony brought by Pituku and Chituku. Little did they know that this was just the beginning of an extraordinary journey for the Pituku's gang, a journey filled with laughter, unity, and courage, as they stood united against the forces of darkness, safeguarding the universe and its inhabitants. 

With the first victory of Pituku's gang behind them, the young superheroes now knew that their destinies were intertwined, and they had a profound purpose to fulfill. As they awaited the next call for help, they embarked on a journey of self-discovery, friendship, and thrilling adventures that would shape them into the legendary heroes they were destined to become. 

The tale of Pituku's gang had just begun, and the universe held its breath, eager to witness the exploits of these young avatars and the boundless laughter and love they would bring to the world. Little did anyone know that in the hearts of these playful children lay the strength to protect the very essence of life and goodness, proving that even the youngest of hearts could change the fate of the cosmos. 

And so, the journey of Pituku's gang had only just started, and the world awaited their next adventure with bated breath, for in their laughter and unity, they held the power to save the universe from the darkness that lurked within its shadows.

 

 

 

 

Introducing ... Pituku, The Superhero with a Heart of Gold!

Pituku the Superhero!

In a world filled with laughter and boundless imagination, there exists a superhero like no other – Pituku! With a twinkle in his eye and a smile that can light up the darkest corners, Pituku is the embodiment of fun, playfulness, and kindness. He's here to save the day, one joyful adventure at a time!

Pituku's Powers:

Joyful Laughter: Pituku's laughter is infectious and can instantly turn frowns into smiles. He spreads happiness wherever he goes, leaving a trail of laughter in his wake.

Super Sonic Scream: With his powerful voice, Pituku can emit a super sonic scream that can shatter obstacles and send villains running for cover!

Imagination Unleashed: Pituku's imagination knows no bounds. He can conjure up fantastical worlds and turn everyday objects into extraordinary tools to aid him in his adventures.

Giggle Force Field: When danger approaches, Pituku can activate a giggle force field to protect himself and others. It's impossible for negativity to penetrate this shield of joy!

Cape of Kindness: Pituku's cape is no ordinary cape; it's a symbol of his boundless kindness. He uses it to wrap those in need with warmth and compassion, spreading love wherever he flies.

Tickle Tornado: When mischief lurks, Pituku can summon a tickle tornado that swirls around villains, leaving them helpless with laughter and unable to cause harm.

Dance of Delight: Pituku's dance moves are magical! With a simple twist and twirl, he can inspire joy in anyone and turn a dull moment into a dance party!

Heartfelt Hugs: Pituku's hugs are legendary! When someone feels sad or down, his heartwarming hugs can instantly make them feel loved and cared for.

Super Silly Face: Need a distraction? Pituku's super silly face can leave even the grumpiest of villains in stitches, allowing the Superhero children to swoop in and save the day.

Tick-Tock Time Freeze: In moments of crisis, Pituku can use his time-freeze power to stop everything around him, giving him a chance to strategize and protect others from harm.

Bubblegum Bounce: When he needs to reach great heights, Pituku blows bubblegum bubbles that act as bouncy platforms, propelling him and the Superhero children to new heights.

Song of Unity: Pituku's melodic voice can sing a song of unity that unites all the Superhero children, harnessing their unique powers as one unstoppable force against evil.

Together, Pituku and his 12 Superhero children support form an unbeatable team of laughter, kindness, and imagination, saving the world one heart at a time! So, keep an eye on the sky, for when you see a flash of joy streaking through the clouds, you'll know that Pituku is on his way to bring smiles and spread happiness! 🌟😄